بدن واماندہ و جانم در تک و پوست
سوی شہری کہ بطحا در رہ اوست
تو باش اینجا و با خاصان بیامیز
کہ من دارم ہوای منزل دوست

بپایان چون رسد این عالم پیر
شود بی پردہ ہر پوشیدہ تقدیر
مکن رسوا حضور خواجہ مارا
حساب من ز چشم او نہان گیر

11

تو میدانی حیات جاودان چیست؟
نمی دانی کہ مرگ ناگہان چیست؟
ز اوقات تو یکدم کم نگردد
اگر من جاودان باشم زیان چیست؟

یکی اندازہ کن سود و زیان را
چو جنت جاودانی کن جہان را
نمی بینی کہ ما خاکی نہادان
چہ خوش آراستیم این خاکدان را

10

ز محکومی مسلمان خود فروش است
گرفتار طلسم چشم و گوش است
ز محکومی رگان در تن چنان سست
کہ ما را شرع و آئین بار دوش است

دگرگون کشور ہندوستان است
دگرگون آن زمین و آسمان است
مجو از ما نماز پنجگانہ
غلامان را صف آرائی گران است

9

مریدی فاقہ مستی گفت با شیخ
کہ یزدان را ز حال ما خبر نیست
بما نزدیک تر از شہرک ماست
ولیکن از شکم نزدیکتر نیست